Faktoryzacja — co właściwie robimy z wyrażeniem?
Faktoryzacja — co właściwie robimy z wyrażeniem? W kursie zaczynamy bardzo prosto: Faktoryzacja to rozkładanie wyrażenia na czynniki, czyli na nawiasy. Najłatwiej zobaczyć to na przykładzie. Wyciąganie wspólnego czynnika Weźmy: W obu składnikach mamy: Możemy więc wyciągnąć ten wspólny czynnik przed nawias: Dlaczego? Bo po wymnożeniu nawiasu z powrotem: Nic się nie zmieniło. Zmieniła się […]
Faktoryzacja — co właściwie robimy z wyrażeniem?
W kursie zaczynamy bardzo prosto:
Faktoryzacja to rozkładanie wyrażenia na czynniki, czyli na nawiasy.
Najłatwiej zobaczyć to na przykładzie.
Wyciąganie wspólnego czynnika
Weźmy:
W obu składnikach mamy:
Możemy więc wyciągnąć ten wspólny czynnik przed nawias:
Dlaczego?
Bo po wymnożeniu nawiasu z powrotem:
Nic się nie zmieniło.
Zmieniła się tylko postać.
Uczeń zaznacza części wspólne dwóch składników.
Dopiero gdy wspólny czynnik zostanie poprawnie wskazany, komponent składa wyrażenie do postaci:
Jeszcze jeden przykład
Wspólny czynnik to między innymi:
Wyciągamy:
Zauważ
W faktoryzacji bardzo często pytamy:
Co każdy składnik ma wspólnego?
To może być:
- liczba,
- zmienna,
- potęga zmiennej,
- cały nawias.
Rozkładanie jest odwracalne
To ważna obserwacja z pierwszej strony materiału.
Jeżeli mamy:
możemy wrócić:
Czyli:
faktoryzacja nie zmienia wartości wyrażenia.
Jest innym sposobem zapisania tego samego obiektu.
Spróbuj sam
Rozłóż na czynniki:
1.
2.
3.
CORE
Po tej lekcji:
- rozumiesz faktoryzację jako zmianę postaci, nie wartości,
- znajdujesz wspólny czynnik,
- wyciągasz go przed nawias,
- potrafisz sprawdzić wynik przez ponowne wymnożenie.
Dalej
Czasem wspólny czynnik nie jest widoczny w całym wyrażeniu od razu.
Wtedy grupujemy wyrazy tak, żeby wspólny nawias dopiero się pojawił.
