Postać ogólna → kanoniczna metodą z notatek
Najważniejsze przejście: ogólna → kanoniczna Źródło oznacza to przejście jako ważne i wykorzystuje Tydzień 6. Weźmy: Tworzymy funkcję pomocniczą: g różni się od f tylko przesunięciem pionowym. Dlatego współrzędna x wierzchołka nie zmienia się. Krok 1 — miejsca zerowe funkcji pomocniczej Czyli: Krok 2 — środek miejsc zerowych Wierzchołek paraboli leży pośrodku: Krok 3 — […]
Najważniejsze przejście: ogólna → kanoniczna
Źródło oznacza to przejście jako ważne i wykorzystuje Tydzień 6.
Weźmy:
Tworzymy funkcję pomocniczą:
g różni się od f tylko przesunięciem pionowym.
Dlatego współrzędna x wierzchołka nie zmienia się.
Krok 1 — miejsca zerowe funkcji pomocniczej
Czyli:
Krok 2 — środek miejsc zerowych
Wierzchołek paraboli leży pośrodku:
Krok 3 — policz wysokość wierzchołka
Krok 4 — zapisz postać kanoniczną
Uczeń buduje rozwiązanie etapami. Najpierw wpisuje g(x) i jego odpowiedź pojawia się na wykresie — również wtedy, gdy jest błędna. Potem nanosi miejsca zerowe, oś symetrii i wysokość wierzchołka. Każda próba zostaje widoczna w pionowym zapisie, a błędna odpowiedź dostaje tylko mały czerwony krzyżyk.
Drugi przykład ze źródła
Miejsca zerowe g:
Stąd:
Czyli:
