Wzory skróconego mnożenia — skąd się biorą?
Wzory skróconego mnożenia — skąd się biorą? W pewnym momencie samo wyciąganie wspólnego czynnika przed nawias przestaje wystarczać. Wtedy przydają się trzy bardzo charakterystyczne wzorce: Nie chcemy jednak zaczynać od ich wkuwania. Źródłowy kurs robi coś lepszego: udowadnia pierwszy wzór na dwa sposoby. Dowód 1 — algebraiczny Z definicji potęgowania: Wymnażamy: Mnożenie jest przemienne: Dlatego: […]
Wzory skróconego mnożenia — skąd się biorą?
W pewnym momencie samo wyciąganie wspólnego czynnika przed nawias przestaje wystarczać.
Wtedy przydają się trzy bardzo charakterystyczne wzorce:
Nie chcemy jednak zaczynać od ich wkuwania.
Źródłowy kurs robi coś lepszego:
udowadnia pierwszy wzór na dwa sposoby.
Dowód 1 — algebraiczny
Z definicji potęgowania:
Wymnażamy:
Mnożenie jest przemienne:
Dlatego:
Czyli:
Uczeń sam rozwija nawiasy i przeciąga dwa składniki mk obok siebie.
Dopiero wtedy komponent składa je do:
Dowód 2 — geometryczny
Teraz potraktujmy:
jako pole kwadratu o boku m+k.
Pole całego kwadratu:
Ale ten sam kwadrat można podzielić na cztery części:
- kwadrat:
- kwadrat:
- prostokąt:
- drugi prostokąt:
Suma pól:
Czyli:
To cały czas ten sam kwadrat, więc:
Uczeń zmienia jednym suwakiem, jaką częścią stałego boku całego kwadratu jest m. Pozostała część to k. Fragmenty po prawej mają dokładnie tę samą skalę i kolory co odpowiadające im obszary w kwadracie po lewej. Następnie uczeń sam uzupełnia wzory na pola fragmentów i odkrywa:
Wizualizacja używa funkcjonalnej palety NOEMAT: granat dla m^2, rdzawy dla obu prostokątów mk, taupe dla k^2.
Pozostałe wzory
W kursie pojawia się ważna uwaga:
Pozostałe wzory można udowodnić podobnie, ale algebraicznie będzie znacznie wygodniej.
Na przykład:
Oraz:
CORE
Po tej lekcji:
- znasz trzy wzory,
- potrafisz wyprowadzić pierwszy algebraicznie,
- rozumiesz geometryczny sens
(m+k)^2, - nie traktujesz
2mkjako magicznego składnika, - potrafisz sprawdzić wzór przez zwykłe wymnożenie.
Dalej
Teraz będziemy robić dwie przeciwne operacje:
rozwijać wzór i zwijać wyrażenie do wzoru.
